Zmiana definicji spółki niebędącej osobą prawną, wprowadzenie definicji rzeczywistego właściciela, zmiany w przepisach o podmiotach powiązanych oraz obowiązku prowadzenia dodatkowej dokumentacji podatkowej – te i wiele innych zmian w podatku CIT obowiązują od 1 stycznia 2017 roku.

szukasz-dobrego-programu-ksiegowego_

Najważniejsze zmiany w podatku dochodowym od osób prawnych od 1 stycznia 2017 r.

  1. Nowe regulacje o dochodach uzyskiwanych w Polsce przez podmioty, które nie mają siedziby lub zarządu na terytorium Polski.
  2. Zmiana definicji spółki niebędącej osobą prawną.
  3. Wprowadzenie definicji rzeczywistego właściciela.
  4. Zmiany w przepisach o podmiotach powiązanych oraz obowiązku prowadzenia dodatkowej dokumentacji podatkowej.
  5. Wyłączenie niektórych preferencji podatkowych w przypadku unikania lub uchylania się od opodatkowania.
  6. Zmiany w zakresie zasad opodatkowania transakcji wniesienia wkładów niepieniężnych do spółek i spółdzielni.
  7. Wyłączenie z kosztów uzyskania przychodu płatności gotówkowych.
  8. Nowa 15% stawka podatku.
  9. Zmiany dotyczące ulgi z tytułu ponoszenia kosztów na działalność badawczo-rozwojową.
  10. Zmiany w opodatkowaniu funduszy inwestycyjnych.

1. DOCHODY UZYSKIWANE W POLSCE PRZEZ PODMIOTY NIEMAJĄCE SIEDZIBY LUB ZARZĄDU NA TERYTORIUM POLSKI

Do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dodano przepisy, które zawierają katalog dochodów (przychodów) osiąganych przez podatników niemających siedziby lub zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (RP), które (co do zasady) podlegają opodatkowaniu w Polsce. Uważa się za nie w szczególności dochody (przychody) z:

  1. wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium RP, w tym poprzez położony w Polsce zagraniczny zakład;
  2. położonej na terytorium RP nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
  3. papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych, które nie są papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium RP w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających;
  4. tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym albo instytucji wspólnego inwestowania, w których co najmniej 50% wartości aktywów, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium RP lub prawa do takich nieruchomości. Wartość aktywów, ustala się na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc zbycia udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym albo instytucji wspólnego inwestowania;
  5. tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, które mają miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium RP, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia. Za dochody (przychody) te uważa się przychody wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli nie zostały one zakwalifikowane do pozostałych dochodów (przychodów) wymienionych w katalogu dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Polski przez podatników, którzy nie mają siedziby lub zarządu na terytorium RP.

2. ZMIANA DEFINICJI SPÓŁKI NIEBĘDĄCEJ OSOBĄ PRAWNĄ

Od 1 stycznia 2017 r., ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną, oznacza to spółkę inną niż określona w art. 4a pkt 21, tj. spółkę inną niż:

  • spółkę posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE);
  • spółkę kapitałową w organizacji;
  • spółkę komandytowo-akcyjną, która ma siedzibę lub zarząd na terytorium RP;
  • spółkę niemającą osobowości prawnej, która ma siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego państwa jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania.

3. WPROWADZENIE DEFINICJI RZECZYWISTEGO WŁAŚCICIELA

Do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dodano art. 4a pkt 29, który zawiera definicję rzeczywistego właściciela. Zgodnie z jej brzmieniem, rzeczywisty właściciel to podmiot, który otrzymuje daną należność dla własnej korzyści i nie jest pośrednikiem, przedstawicielem, powiernikiem lub innym podmiotem, zobowiązanym do przekazania całości lub części danej należności innemu podmiotowi. Definicja ta ma ścisły związek ze zwolnieniem z opodatkowania przychodów z:

  • odsetek,
  • praw autorskich lub praw pokrewnych,
  • praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw,
  • należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego,
  • za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego,
  • za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) osiąganych przez podatników, którzy nie mają siedziby lub zarządu na terytorium RP.

Jednym z warunków zastosowania tego zwolnienia jest to, aby rzeczywistym właścicielem ww. należności była:

  1. spółka, podlegająca – w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego – opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania, albo
  2. zagraniczny zakład ww. spółki, jeżeli dochód osiągnięty w następstwie uzyskania tych należności podlega opodatkowaniu w tym państwie członkowskim Unii Europejskiej, w którym ten zagraniczny zakład jest położony.

Aby podmioty, które wypłacają powyższe należności wskazanym podmiotom, mogły zastosować ww. zwolnienie, powinny za pomocą oświadczenia potwierdzić to, że spełniają warunek bycia rzeczywistym właścicielem należności.

4. ZMIANY W PRZEPISACH O PODMIOTACH POWIĄZANYCH ORAZ OBOWIĄZKU PROWADZENIA DODATKOWEJ DOKUMENTACJI PODATKOWEJ

Od 1 stycznia 2017 r. zmienił się jeden z wymogów uznania podmiotów za powiązane – wysokość udziału, jaki dany podmiot pośrednio lub pośrednio musi posiadać w kapitale innego podmiotu. Do końca 2016 r. dla celów podatku dochodowego od osób prawnych posiadanie udziału w kapitale innego podmiotu, o którym mowa w art. 11 ust. 1 i 4, oznaczało sytuację, w której dany podmiot bezpośrednio lub pośrednio posiadał w kapitale innego podmiotu udział nie mniejszy niż 5%. Od 1 stycznia 2017 r. posiadanie udziału w kapitale innego podmiotu, o którym mowa w art. 11 ust. 1 i 4, oznacza sytuację, w której dany podmiot bezpośrednio lub pośrednio posiada w kapitale innego podmiotu udział nie mniejszy niż 25%.

Nowe brzmienie nadano również przepisom, które regulują kwestię obowiązku sporządzania dodatkowej dokumentacji podatkowej. Przepisy te określają m.in.:

  1. krąg podmiotów zobowiązanych do prowadzenia tej dokumentacji,
  2. definicje transakcji i innych zdarzeń objętych dokumentacją podatkową oraz kategorie transakcji wyłączonych z obowiązku dokumentacji,
  3. zakres dokumentacji podatkowej, w szczególności rodzaje informacji, które powinna ona zawierać,
  4. termin sporządzenia i aktualizacji dokumentacji podatkowej,
  5. obowiązek przedstawienia dokumentacji podatkowej na żądanie organów podatkowych oraz uprawnienia organów do żądania sporządzenia i przedłożenia dokumentacji podatkowej dla transakcji lub zdarzeń nieobjętych co do zasady obowiązkiem dokumentacyjnym,
  6. obowiązek dołączania sprawozdania do rocznego zeznania podatkowego.

5. WYŁĄCZENIE NIEKTÓRYCH PREFERENCJI PODATKOWYCH W PRZYPADKU UNIKANIA LUB UCHYLANIA SIĘ OD OPODATKOWANIA

Ustawa o CIT przewiduje wyłączenie z przychodów/dochodów podatkowych określonych wartości uzyskanych z tytułu połączenia lub podziału spółek (art. 10 ust. 2 pkt 1 oraz art. 12 ust. 4 pkt 12 ustawy) oraz tzw. transakcji wymiany udziałów (art. 12 ust. 4d ustawy). Do końca 2016 r. preferencje te były ograniczone w odniesieniu do przychodów z połączenia lub podziału spółek w sytuacji, gdy podejmowane w tym zakresie działania zmierzały do uniknięcia lub uchylenia się od opodatkowania.

Od 1 stycznia 2017 r. ograniczenie to zostało rozciągnięte również na przychody osiągane z transakcji wymiany udziałów. Zasady wynikające z powołanych wyżej przepisów nie będą miały bowiem zastosowania w przypadkach, gdy głównym lub jednym z głównych celów połączenia spółek, podziału spółek lub wymiany udziałów jest uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania. Równocześnie do ustawy wprowadzono domniemanie, że jeżeli połączenie spółek, podział spółek lub wymiana udziałów nie zostały przeprowadzone z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, domniemywa się, że głównym lub jednym z głównych celów tych czynności jest uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania.


testuj        gfds        kup


6. ZMIANY W ZAKRESIE ZASAD OPODATKOWANIA TRANSAKCJI WNIESIENIA WKŁADÓW NIEPIENIĘŻNYCH DO SPÓŁEK I SPÓŁDZIELNI

Od nowego roku zmieniły się zasady ustalania przychodów z tytułu wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki albo spółdzielni w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część. Doprecyzowano również moment uzyskania tych przychodów. Odpowiednio do zmian w zakresie przychodów związanych z wnoszeniem wkładów do spółek i spółdzielni modyfikacji uległy również przepisy dotyczące sposobu ustalania kosztów uzyskania przychodów.

Równocześnie z przychodów wyłączono wartość wkładu, którego przedmiotem są środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, wniesione przez podmiot publiczny, o którym mowa w ustawie o partnerstwie publiczno-prywatnym, do spółki, o której mowa w art. 14 ust. 1 tej ustawy, a także wartość wkładu niepieniężnego do spółki kapitałowej, jeżeli jego przedmiotem jest komercjalizowana własność intelektualna wniesiona przez podmiot komercjalizujący.

7. WYŁĄCZENIE Z KOSZTÓW UZYSKANIA PRZYCHODU PŁATNOŚCI GOTÓWKOWYCH

Zmiany w powyższym zakresie związane są z obowiązkiem przeprowadzania przez przedsiębiorców transakcji zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 22 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Przepis ten stanowi, że dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą następuje za pośrednictwem rachunku płatniczego przedsiębiorcy, w każdym przypadku gdy:

  1. stroną transakcji, z której wynika płatność, jest inny przedsiębiorca oraz
  2. jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza równowartość 15.000 zł, przy czym transakcje w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień dokonania transakcji.

Zgodnie z nowym brzmieniem przepisów ustawy o CIT, jeżeli podatnicy dokonali transakcji z naruszeniem ww. przepisu, to do kosztów uzyskania przychodów nie mogą zaliczyć kosztu w tej części, w jakiej płatność została dokonana bez pośrednictwa rachunku płatniczego.

W przypadku, gdy jednak zaliczyli do kosztów uzyskania przychodu wartość takiej transakcji lub jej część zobowiązani są w miesiącu, w którym została dokonana płatność bez pośrednictwa rachunku płatniczego do

  1. zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów albo
  2. w przypadku braku możliwości zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów – zwiększenia przychodów.

Powyższe zasady stosuje się odpowiednio również w przypadku:

  1. nabycia lub wytworzenia środków trwałych albo nabycia wartości niematerialnych i prawnych,
  2. dokonania płatności po zmianie formy opodatkowania na zryczałtowaną formę opodatkowania, określoną w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym, z tym że zmniejszenie kosztów uzyskania przychodów lub zwiększenie przychodów następuje za rok podatkowy poprzedzający rok podatkowy, w którym nastąpiła zmiana formy opodatkowania.

8. NOWA 15% STAWKA PODATKU

Co do zasady, podatek dochodowy od osób prawnych wynosi 19% podstawy opodatkowania. W 2017 r. dla części podatników stawkę tę obniżono do 15% podstawy opodatkowania. Z obniżonej stawki korzystać mogą:

  • mali podatnicy,
  • podatnicy rozpoczynający działalność – w roku podatkowym, w którym rozpoczęli działalność.

Tych zasad nie stosuje się do podatnika w roku podatkowym, w którym rozpoczął działalność, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym, jeżeli podatnik został utworzony:

  1. w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników, z wyjątkiem przekształcenia spółki w inną spółkę, albo
  2. w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą lub spółki niebędącej osobą prawną, albo
  3. przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które wniosły na poczet kapitału podatnika uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty co najmniej 10.000 euro – przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1.000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14, albo
  4. przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej wnoszące, tytułem wkładów niepieniężnych na poczet kapitału podatnika, składniki majątku uzyskane przez te osoby albo jednostki w wyniku likwidacji innych podatników, jeżeli te osoby albo jednostki posiadały udziały (akcje) tych innych likwidowanych podatników.

Podatnicy utworzeni w sposób określony w pkt 1-4 w okresie od 28 września do 31 grudnia 2016 r. stosują w roku podatkowym rozpoczętym po dniu 31 grudnia 2016 r. stawkę podatkową obowiązującą do 31 grudnia 2016 r. Zasady obowiązujące do 31 grudnia 2016 r. stosują również podatnicy, których rok podatkowy jest inny niż kalendarzowy i rozpoczął się przed dniem 1 stycznia 2017 r. a zakończy się po dniu 31 grudnia 2016 r.

Obniżona stawka podatku nie ma zastosowania do podatkowych grup kapitałowych.

9. ZMIANY DOTYCZĄCE ULGI Z TYTUŁU PONOSZENIA KOSZTÓW NA DZIAŁALNOŚĆ BADAWCZO-ROZWOJOWĄ

Poszerzenie katalogu kosztów kwalifikowanych

Od 1 stycznia 2017 r. rozszerzono katalog wydatków, które mogą stanowić koszty kwalifikowane, podlegające odliczeniu od dochodu podatnika, który ponosi wydatki na działalność badawczo-rozwojową. Po zmianach odliczeniu mogą podlegać również poniesione koszty uzyskania i utrzymania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy, prawa z rejestracji wzoru przemysłowego. Preferencja ta nie dotyczy jednak wszystkich przedsiębiorców. Skorzystać z niej może jedynie podatnik będący mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej. Ponadto odliczeniu nie podlegają wszystkie poniesione na ww. cel wydatki, a wyłącznie wydatki na:

  1. przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej i dokonanie zgłoszenia do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedniego zagranicznego organu, łącznie z kosztami wymaganych tłumaczeń na język obcy;
  2. prowadzenie postępowania przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedni zagraniczny organ, poniesione od momentu zgłoszenia do tych organów, w szczególności opłaty urzędowe i koszty zastępstwa prawnego i procesowego;
  3. odparcie zarzutów niespełnienia warunków wymaganych do uzyskania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji wzoru przemysłowego zarówno w postępowaniu zgłoszeniowym, jak i po jego zakończeniu, w szczególności koszty zastępstwa prawnego i procesowego, zarówno w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w odpowiednim zagranicznym organie;
  4. opłaty okresowe, opłaty za odnowienie, tłumaczenia oraz dokonywanie innych czynności koniecznych dla nadania lub utrzymania ważności patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy oraz prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, w szczególności koszty walidacji patentu europejskiego.

Podwyższenie kwoty maksymalnego odliczenia

Zwiększono limit kosztów kwalifikowanych możliwych do odliczenia od podstawy opodatkowania.

Dla podatników będących mikroprzedsiębiorcami, małymi lub średnimi przedsiębiorcami limit wynosi obecnie 50% wartości poniesionych kosztów kwalifikowanych (limit ten podniesiono z 30% dla kosztów osobowych i z 20% dla pozostałych kosztów).

Pozostali podatnicy mogą odliczyć 50% poniesionych kwalifikowanych kosztów osobowych (zwiększenie z 30%) oraz 30% pozostałych kosztów kwalifikowanych (do końca 2016 r. było to 10%).

Wydłużenie okresu do dokonania odliczenia

Wprowadzone zmiany umożliwiają odliczenie poniesionych kosztów kwalifikowanych w dłuższym okresie. Co do zasady, odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. Jeżeli jednak kwota dochodu uzyskanego przez podatnika za ten rok jest niższa niż kwota przysługujących mu odliczeń lub podatnik poniósł stratę, może on dokonać odliczenia niewykorzystanej części ulgi w zeznaniach za kolejne 6 lat podatkowych (do końca 2016 r. były to 3 lata).

Zwrot gotówkowy niewykorzystanej ulgi

Dla podatników rozpoczynających działalność wprowadzono pieniężny zwrot niewykorzystanej kwoty odliczenia w przypadku, gdy podatnik w roku rozpoczęcia prowadzenia działalności poniósł stratę albo osiągnął dochód niższy od kwoty przysługującego za ten rok odliczenia. Wysokość przysługującej kwoty odpowiada iloczynowi nieodliczonego odliczenia oraz obowiązującej w danym roku stawki podatku dochodowego.

Małych, średnich oraz mikroprzedsiębiorców zasady te obowiązują również w roku następującym bezpośrednio po roku rozpoczęcia działalności.

Powyższe regulacje nie dotyczą podatników rozpoczynających działalność, którzy zostali utworzeni:

  1. w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników albo
  2. w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą lub spółki niebędącej osobą prawną, albo
  3. przez osoby prawne, osoby fizyczne lub jednostki niemające osobowości prawnej, które wniosły na poczet kapitału podatnika uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa lub składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty co najmniej 10.000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1.000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio art. 14, albo
  4. przez osoby prawne, osoby fizyczne lub jednostki niemające osobowości prawnej wnoszące, tytułem wkładów niepieniężnych na poczet kapitału podatnika, składniki majątku uzyskane przez te osoby lub jednostki w wyniku likwidacji innych podatników, jeżeli te osoby lub jednostki posiadały udziały (akcje) tych innych likwidowanych podatników.

Przysługującą podatnikowi kwotę zwrotu wykazuje się w rocznym zeznaniu podatkowym. Stanowi ona pomoc de minimis udzielaną w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis.

Jeżeli przed upływem trzech lat podatkowych, licząc od końca roku podatkowego, za który złożono zeznanie, w którym wskazano kwotę zwrotu, podatnik zostanie postawiony w stan upadłości lub likwidacji, będzie zobowiązany do zwrotu kwoty wykazanej w zeznaniu.

10. ZMIANY W OPODATKOWANIU FUNDUSZY INWESTYCYJNYCH

Od 2017 r. następuje zmiana zasad opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych funduszy inwestycyjnych. Od 1 stycznia podmiotowo zwolnione od opodatkowania są tylko:

  • fundusze inwestycyjne otwarte,
  • specjalistyczne fundusze inwestycyjne otwarte, z wyjątkiem specjalistycznych funduszy inwestycyjnych otwartych, które stosują zasady i ograniczenia inwestycyjne określone dla funduszy inwestycyjnych zamkniętych.

Ze zwolnienia podmiotowego nie mogą korzystać fundusze inwestycyjne zamknięte oraz te ze specjalistycznych funduszy inwestycyjnych otwartych, które stosują ograniczenia inwestycyjne określone dla funduszy inwestycyjnych zamkniętych.

Polskie fundusze inwestycyjne zamknięte oraz zagraniczne instytucje wspólnego inwestowania typu zamkniętego posiadające siedzibę w innym państwie członkowskim niż Polska lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego mogą korzystać ze zwolnienia przedmiotowego – wolne od podatku dochodowego są ich dochody (przychody) za wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w ustawie. Do wyjątków tych należą:

  1. dochody (przychody) z udziału w spółkach niemających osobowości prawnej lub jednostkach organizacyjnych niemających osobowości prawnej, mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej lub w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami ustawy lub prawa podatkowego państwa, w którym te spółki lub jednostki organizacyjne mają siedzibę lub zarząd, podmioty te nie są traktowane jak osoby prawne i nie podlegają w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania,
  2. dochody (przychody) z odsetek od pożyczek udzielonych podmiotom, o których mowa w lit. a, oraz odsetek od innych zobowiązań tych podmiotów wobec funduszu,
  3. dochody (przychody) z odsetek od udziału kapitałowego w podmiotach, o których mowa w lit. a,
  4. darowizny bądź inne nieodpłatne lub częściowo odpłatne świadczenia dokonywane przez podmioty, o których mowa w lit. a,
  5. dochody (przychody) z tytułu odsetek (dyskonta) od papierów wartościowych emitowanych przez podmioty, o których mowa w lit. a,
  6. dochody (przychody) z tytułu zbycia papierów wartościowych wyemitowanych przez podmioty, o których mowa w lit. a, lub udziałów w tych podmiotach.

Z powyższego zwolnienia (z uwzględnieniem wymienionych wyżej wyłączeń), po spełnieniu dodatkowych warunków ustawowych mogą korzystać również instytucje wspólnego inwestowania, które posiadają siedzibę w innym państwie niż Polska, inne państwo członkowskie lub państwo należące do Europejskiego Obszaru. W tym przypadku możliwość zastosowania zwolnienia zależy od istnienia podstawy prawnej do uzyskania przez polski organ podatkowy informacji o zagranicznym funduszu od organu podatkowego państwa jego siedziby. (MF)

sprzedaza

Advertisements