Obowiązek przeprowadzenia inwentaryzacji na dzień 31 grudnia 2016 r. obejmuje większość podatników prowadzących własne firmy. Decyzja o prowadzeniu uproszczonej księgowości w formie księgi przychodów i rozchodów lub pełnych ksiąg podatkowych zmusza do odpowiedniego zliczenia posiadanego stanu magazynowego przedsiębiorstwa.

testuj        gfds        kup

Inwentaryzacja nie jest obowiązkowa u przedsiębiorców rozliczających podatki dochodowe w formie karty podatkowej. Ograniczone obowiązki dotyczą również podatników rozliczających się w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, u których spis wykonuje się wyłącznie jednorazowo – na koniec roku i nie porównuje się jego stanu ze stanem na dzień 1 stycznia – czyli z magazynem posiadanym w działalności rok wcześniej. W przypadku tego rodzaju podatników spis z natury nie wpływa na wartość podatku, jaki zapłacić należy z tytułu działalności gospodarczej za 2016 r.

KPiR – jak spis z natury wpływa na wartość podatku na koniec roku?

Inna jest sytuacja podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów. W ich przypadku dochodem z działalności jest różnica pomiędzy przychodem a kosztami uzyskania powiększona o różnicę pomiędzy wartością remanentu końcowego i początkowego towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadków, jeżeli wartość remanentu końcowego jest wyższa niż wartość remanentu początkowego, lub pomniejszona o różnicę pomiędzy wartością remanentu początkowego i końcowego, jeżeli wartość remanentu początkowego jest wyższa.

W efekcie dodatni stan magazynowy (wyższa jego wartość na koniec roku niż na początek) zwiększa dochód i podlega opodatkowaniu. Stan ujemny natomiast obniża ten dochód.

Ujęcie spisu z natury w KPiR oraz podsumowanie roku podatkowego w KPiR

Spis z natury powinien zostać wpisany do księgi jako ostatnia i pierwsza z pozycji – poza stanami poszczególnych jej kolumn, jako pozycja po podsumowaniu roku. Musi być wpisany do księgi według poszczególnych rodzajów jego składników lub w jednej pozycji (sumie), jeżeli na podstawie spisu zostało sporządzone odrębne, szczegółowe zestawienie poszczególnych jego składników. W tym ostatnim przypadku zestawienie przechowuje się łącznie z księgą.

Następnie w celu ustalenia dochodu osiągniętego w roku podatkowym należy na oddzielnej stronie księgi:

  1. ustalić wartość osiągniętego przychodu w roku podatkowym (kolumna 9);
  2. ustalić wysokość poniesionych w roku podatkowym kosztów uzyskania przychodów w sposób następujący:
    1. do wartości spisu z natury na początek roku podatkowego doliczyć wartość zakupu towarów handlowych (materiałów) z kolumn 10 i 11, a następnie pomniejszyć o wartość spisu z natury sporządzonego na koniec roku podatkowego,
    2. kwotę wynikającą z tego obliczenia powiększyć o kwotę wydatków z kolumny 14 oraz pomniejszyć o wartość wynagrodzeń w naturze w tej części, w której wydatki (koszty) związane z wynagrodzeniami w naturze zostały zaksięgowane w innych kolumnach księgi przychodów i rozchodów (np. w gastronomii koszty zakupu materiałów i towarów handlowych zużytych do przygotowania posiłków dla pracowników zostały wpisane w kolumnie 10);
  3. wartość osiągniętego przychodu (kolumna 9) pomniejszyć o wysokość poniesionych w roku podatkowym kosztów uzyskania przychodu; wynikająca z tego obliczenia różnica stanowi kwotę dochodu osiągniętego w roku podatkowym.

31 grudnia oraz 1 stycznia

Spis z natury na 31 grudnia 2016 r. oraz 1 stycznia 2017 r. powinien być zgodny.

Co więcej, obowiązek sporządzenia spisu z natury na dzień 1 stycznia roku podatkowego nie dotyczy podatników, którzy sporządzili spis z natury na koniec poprzedniego roku podatkowego. W tym przypadku zamiast spisu z natury na dzień 1 stycznia roku podatkowego do księgi wpisuje się spis z natury sporządzony na dzień 31 grudnia poprzedniego roku podatkowego.

Jeśli nie ma wpływać w żaden sposób na rozliczenia podatkowe – przedsiębiorca powinien zadbać o to, by spis końcowo roczny nie był wyższy niż występujący na początek poprzedniego roku – czyli na 1 stycznia 2016 r. (wyprzedaż posezonowa itp. Prowadzona w celu obniżenia wartości stanu magazynowego).

Kształt – wygląd i obowiązkowe elementy spisu z natury

Spis z natury powinien zawierać co najmniej następujące dane: imię i nazwisko właściciela zakładu (nazwę firmy), datę sporządzenia spisu, numer kolejny pozycji arkusza spisu z natury, szczegółowe określenie towaru i innych składników majątku objętych spisem, jednostkę miary, ilość stwierdzoną w czasie spisu, cenę w złotych i groszach za jednostkę miary, wartość wynikającą z przemnożenia ilości towaru przez jego cenę jednostkową, łączną wartość spisu z natury oraz klauzulę „Spis zakończono na pozycji…”, podpisy osób sporządzających spis oraz podpis właściciela zakładu (wspólników).

Dopuszczalne jest posługiwanie się zarówno zwykłą kartą papieru, drukiem akcydensowym, jak i formą elektroniczną – wydrukowaną celem jej podpisania przez uczestników spisu.

Składniki majątku objęte spisem z natury

Podatnicy są obowiązani do sporządzenia i wpisania do księgi spisu z natury towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów.

Spis nie obejmuje wyposażenia oraz środków trwałych.

Przy prowadzeniu niektórych rodzajów działalności dopuszczalne są pewne uproszczenia spisowe. I tak, przy prowadzeniu:

  1. księgarń i antykwariatów księgarskich – spisem z natury można obejmować jedną pozycją wydawnictwa o tej samej cenie, bez względu na nazwę i nazwisko autora, z podziałem na książki, broszury, albumy i inne;
  2. działalności kantorowej – spisem z natury należy objąć niesprzedane wartości dewizowe;
  3. działalności polegającej na udzielaniu pożyczek pod zastaw – spisem z natury należy objąć rzeczy zastawione pod udzielone pożyczki;
  4. działów specjalnych produkcji rolnej – spisem z natury należy objąć niezużyte w toku produkcji materiały i surowce oraz ilość zwierząt według gatunków z podziałem na grupy.

Spis z natury powinien obejmować również towary stanowiące własność podatnika, znajdujące się w dniu sporządzenia spisu poza zakładem podatnika, a także towary obce znajdujące się w zakładzie podatnika. Towary obce nie podlegają wycenie; wystarczające jest ilościowe ich ujęcie w spisie towarów z podaniem, czyją stanowią własność.

Wycena składników

Podatnik może dokonać wyceny według ceny nabycia lub cen zakupu.

W celu ustalenia wartości poszczególnych składników spisu z natury materiałów i towarów handlowych według cen nabycia należy ustalić procentowy wskaźnik kosztów ubocznych zakupu (kolumna 11) w stosunku do ogólnej wartości zakupu towarów handlowych i materiałów zewidencjonowanych (w kolumnie 10) (suma kosztów ubocznych zakupu przemnożona przez 100 i podzielona przez wartość zakupu). O tak ustalony wskaźnik należy podwyższyć jednostkowy koszt zakupu, a następnie ustalić wartość poszczególnych składników spisu z natury.

Podatnik może również dokonać wyceny wartości materiałów i towarów handlowych według cen zakupu, tj. bez podwyższenia tej ceny o wskaźnik kosztów ubocznych zakupu. Dodatkowo podatnik zamiast ceny nabycia lub zakupu zastosować powinien do wyceny ceny rynkowe z dnia sporządzenia spisu, jeżeli są one niższe od cen zakupu lub nabycia. Ponadto:

  • spis z natury półwyrobów (półfabrykatów), wyrobów gotowych i braków własnej produkcji wycenia się według kosztów wytworzenia,
  • spis z natury odpadów użytkowych, które w toku działalności utraciły swoją pierwotną wartość użytkową, wycenia się według wartości wynikającej z oszacowania uwzględniającego ich przydatność do dalszego użytkowania,
  • spis z natury niesprzedanych wartości dewizowych wycenia się według cen zakupu z dnia sporządzenia spisu, a w dniu kończącym rok podatkowy – według cen zakupu, jednak w wysokości nie wyższej niż kurs średni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski w dniu kończącym rok podatkowy,
  • spis z natury wartości rzeczy zastawionych wycenia się według ich wartości rynkowej,
  • przy działalności usługowej i budowlanej produkcję niezakończoną wycenia się według kosztów wytworzenia, z tym że nie może to być wartość niższa od kosztów materiałów bezpośrednich zużytych do produkcji niezakończonej,
  • natomiast produkcję zwierzęcą objętą spisem z natury wycenia się według cen rynkowych z dnia sporządzenia spisu, z uwzględnieniem gatunku, grupy i wagi zwierząt.

Nie ma obowiązku dokonywać osobnych spisów – dotyczących braków, odpadów, półwyrobów etc. Można cały majątek wprowadzić do jednego dokumentu i podjąć się ich niezależnej wyceny.

W razie przyjęcia wyceny towarów w kwocie niższej od ceny zakupu lub nabycia albo od kosztów wytworzenia, w szczególności z powodu uszkodzenia, wyjścia z mody, należy przy poszczególnych pozycjach uwidocznić również jednostkową cenę zakupu (nabycia) lub koszt wytworzenia.

Ustalenie wartości składników majątku (wyceny) dokonać można od razu lub w terminie późniejszym niż data sporządzenia spisu. Termin ostateczny to 14 dni licząc od daty spisu. (PIT.pl)

testuj        gfds        kup

Advertisements